Elma’yı sizde yemişmiydiniz ?

Küçük bir anı Paylaşmak istiyorum sizinle.

Yaşları 16 ila 26 olan bir gurup bayan arkadaşlarla yaptığımız toplandıda 17 yaşında bir kız kardeşimizin söylediği söz beni çok etkilemişti.

” Allah bana Dünyaya gidermisin diye sormadıki!?”

Yaşları benden 20-30 yaş küçük olan insanların tertemiz yürekleriyle böyle bir soruyu düşünmüş olmaları ve dile getirmeleri derinden etkilemiş, hayretler içerisinde bırakmıştı beni.

yumruklar ardı ardına geliyordu sanki. Bir diğeri

” Adem ve Havva’nın yediği elma yüzünden biz neden dünyaya atılalım ki adalet mi şimdi bu!?”

Hazır değildim, şimdi hazır değilim, bu yaşta bu kadar soruyu biriktirmiş insanlara anlatacak takatim yoktu ve ben anlatacak kapasiteye sahip değildim.

— Bilmiyorum.

çokmu zor bilmiyorum demek, bilmemek bilmiyorum. Sorunun muhatabı da ben değilim neden ben cevap vermek zorunda bırakılayım ki? Bu yük ağır değilmi. bilmemek suçmu bak bak koca koca adam iki soruya cevap veremiyor, bilmiyor! mu olurdu.

— şimdi şöyle arkadaşlar, Allah falanca ayetinde bu konuyu şöyle izah ediyor deyip gevelemeye konuyu lastik gibi uzatıp sıkıcı bir sohbet ortamına çevirdiğimiz’in farkındaydım. Şu televizyonlarda izlediğiniz ve tiksindiğiniz Hocalardan hiç farkım yoktu. Ne anlattığımın ben farkındaydım nede çocuklar konuyu toparlayabiliyorlardı zihinlerinde. Bitirdiğimde kimse mutlu değildi bir hayli’de sıkıcı ortam  oluşmuştu ne anlatan mutluydu nede dinleyenler.

bilmiyorum demek bundan daha kolay izah edilebilirdi belki ama yapmamıştım. Sorun da tam olarak bu belki

H E P İ M İ Z   H E R   Ş E Y İ   B İ L İ Y O R U Z.

dinleyen varmı ? yaşımız konumumuz bilgi ve birikimimiz her ne olursa olsun dinlemiyoruz. Kimse kimseyi dinlemiyor ve herkes bilgiyi pazarlıyor bildiği kadar. Pazarlıyor ağır oldu tamam anlatıyor, paylaşıyor diyelim. Hocalar, hacılar, amcalar, abiler, ablalar, lar lar, ler ler biliyor ve anlatıyoruz birbirimize hayatın anlamını sırrını.

Konuyu kapatsak mı yoksa bu genç zihinlere daha sonra ne demişim paylaşsak’mı arkadaşlar…