Anne Kıymeti

Bir arkadaşım ziyaret için Ağrıdan zahmet buyurmuş gelmiş. Rahmet olsun kardeşimizin niyetine Rahmetin sahibi Allah (cc) zengin merhametiyle ödüllendirir elbet. Gelmiş eyvallah başımız üzerinde de konu bu değil elbet, dertleştik biraz konuştuk dilimizle bazen kalbimizle çoğu kez. Sorunlar, sorular insanı insan yapan insanı olgunlaştıran ve anlam dünyasında aks'ı ile buluşturan kalbindekine bağlayan sorular. Kardeşimizin kalbine takılmış meğerki dilinden dökülüverdi kelimeler. " Annelerimizle nasıl geçinmeliyiz?"

Soran sormuş olur, dilden dökülür kolayca belki kısa belki uzun nihayet sorudur ya altı üstü hepsiyle. Ya cevabı öylemi şümulü, kastı, muhteviyatıyla, taşı toprağıyla birlik ele alınacak' da muhatabın derdine melhem olarak sürülecek, belki yarayı toptan iyileştirecek dahi aklın dimağından silecek' de eller, ayaklar kalbiyle hayatın terkisine kızarmış ekmek gibi şifa olacak. İşin ehli, Kalbin tanışı olmadığımızdan kem küm, biraz bilinenden biraz kıyıda kalmış belki unutulmuşlardan anlatmaya başladık ancak dilimizin yabancılığı yüzümüzden okunuyor. bildiğimiz, yaşadığımızı kardeşimizin tabağına sunuverdik kanımızca, kararımızca. Umarım memnun olmuş hayat kitabımızın sayfalarına nüfus ettirmiştir.

Bizlere düşen...

Yaşarız hayatımızı' da düşünür müyüz kimdir bu?

Hayata doğmamıza vesile olan varlık Annem diye isimlendirdiğimiz. Bağlarımızdan bağlıyız da hayatın içine doğmadan Rahimin içine kurulmuşuz bedelsiz karşılıksız. Allahtan başka kimsemiz yokken ünsiyet kurar yakinlik duyarız. Kalbimiz mi oluşmuştur damarlarımızda kan candan öte bir can üflemiştir yaratan. Adına ben diyeceğimiz bir ben doğarya Rahmin içinde kimsiz kimsesiz, sonra kimi kimsesi olur etten kemikten ibaret.